“ఆడపిల్ల పుట్టింది మీకు” అని నర్స్ చెప్పగ్గానే హాస్పిటల్లో అందరు కార్తీక్ ని అభినందించడం మొదలుపెట్టారు. తను అనుకున్నట్లే పాప పుట్టిందని తెలిసి కార్తీక్ ఆనందానికి అసలు హద్దేలేకుండాపోయింది. అందరూ వెళ్లి పాపని చూడవచ్చు అని డాక్టర్ చెప్పగానే ఒక్కరు కూడా హాల్లో కనబడలేదు, అందరు లోపలికి వెళ్లి పాపని చూస్తున్నారు. ఎవరికి వాళ్ళు తమ తమ పనుల్లో లీనమై ఉంటే, ఐశ్వర్య తల్లిదండ్రులు అప్పుడే నామకరణ మహోత్సవానికి సన్నాహాలు చేయడం మొదలుపెట్టారు. తన కూతురు నామకరణం జన్మజన్మలకు అందరు చెప్పుకునేలాగా చేయాలని ఎన్నో ప్రయత్నాలు చేసాడు కార్తీక్. ఎట్టకేలకు ఒక ఆలోచన కార్తీక్ ను స్పురించింది. నామకరణం చెయ్యాల్సిన సమయం కూడా రానే వచ్చింది.
యుక్తవయస్సు పిల్లలందరు అన్నీ సమకూర్చే పనుల్లో ఉన్నారు. అందరిలో కొంచెం పెద్ద వాడైన అభిరామ్ బెలూన్ పాకెట్లను తీసుకొచ్చాడు. పెద్ద పిల్లలందరూ బెలూన్స్ ఊదడానికి సన్నద్దం అవుతుంటే, కార్తీక్ ఎవ్వరూ కూడా బెలూన్స్ ఊదవద్దు అని వారించాడు. అందరు అదేంటి, ఇదేంటి అని, అసలు బెలూన్స్ ఉంటే ఎంత నిండుగా ఉంటుందని కొందరు, వచ్చిన పిల్లల్ని అదుపులో పెట్టాలంటే కనీసం బెలూన్స్ అన్నా ఉండాలిగా అని ఇంకొందరు ఇల్లంతా అయోమయంగా తయారయ్యింది. ఒక అరగంట రసాబాస తర్వాత, కార్తీక్ నేను ఖచ్చితంగా బెలూన్స్ కట్టిపిస్తాను నన్ను నమ్మండి అని గట్టిగా చెప్పేసరికి, అందరు కొద్దిగా చల్లబడి, ఎవరి పనుల్లోకి వారు వెళ్ళిపోయారు.
కార్తీక్, ఏడెనిమిది మంది యువకులని అభిరామ్ తో సహా దగ్గరికి పిలుచుకొని తను ఆ బెలూన్స్ ని ఎలా కట్టించాలో, వాటన్నింటిని ఎవరు ఊదుతారో, బెలూన్స్ అన్ని కట్టిన తర్వాత పనులేంటో చెప్పడం పూర్తి అవగానే, పక్కనే ఇవన్ని గమనిస్తున్న కార్తీక్ మామగారు, ఇదేంటి బాబూ? ఏదో నామకరణానికి వచ్చిన వారికి భోజనం పెట్టి పంపాలి కానీ ఇదేంటి వింతగా? అనగానే, అభిరామ్ అందుకొని, మామయ్య మీకేం తెలియదు మీరూరుకోండి, అన్నయ్య చెప్పినట్టు చేద్దాం, అందులో తప్పేముంది అని అంటే, కార్తీక్ కి పాపం వాళ్ళ మామగారికి అసలు విషయం చెబుతామని అనుకుంటాడు. మామయ్యా! మీ మనమరాలు గురించి మీకెంత పట్టింపు ఉందో, తండ్రిగా నాకు అంత కంటే ఎక్కువ ఉంది. ఈ నామకరణంలో మిమ్మల్ని ఎవరైనా మాట అంటే నన్నన్నట్టే కదా! ఈ పిల్లలందరు అన్ని బెలూన్స్ ఊదితే వాళ్ళ బుగ్గలు నొప్పిస్తాయి అంతే కాకుండా వాళ్ళు కేవలు బుగ్గలు ఊదుకుంటూనే రోజంతా కూర్చోవాలి వస్తుంది. వాళ్ళు అంతగా కష్టపడితే, సరిగ్గా అవి రెండు గంటలు కూడా ఉండవు, వచ్చిన పిల్లలందరు ఏదోలా పీకేసి ఆడుకుంటారు. దీని కంటే ఎక్కువగా నేను చెప్పేదేమిటంటే, అసలు మన ఊపిరితిత్తులని మనం పూర్తిస్థాయిలో వినియోగించడం లేదు, కేవలం ఇలా బెలూన్స్ ఊదడం వలన గాని, ప్రాణాయామ యోగలాంటి వాటి ద్వారానే సాధ్యం. యోగ చేసేంత సమయం కానీ, ఓపిక గాని చాలా మందికి లేదు. కానీ ఒక బెలూన్ ఊదడానికి కేవలం రెండు నిమిషాలు పడుతుంది అంతే. ఇలా ఊదితే మంచిది అని అందరికి చెబుతాము, ఊదడం, ఊదక పోవడం వాళ్ళ ఇష్టం. నేను కూడా ఎప్పటినుండో రోజుకొకసారైనా బెలూన్ ఊదితే బావుంటుందని అనుకుంటున్నాను కానీ ఆచరించలేక పోతున్నాను. నా కూతురు పుట్టిన సందర్బంగా ఏదో ఒకటి నా జీవితాంతం గుర్తుండేది చెయ్యాలనుకున్నాను, ఇది దానికి సరైన సమయం అని అనుకుంటున్నాను అని చెప్పగానే కార్తీక్ మామగారు రెండు వేయి రూపాయల నోట్లు అభిరామ్ కు ఇచ్చి మంచి క్వాలిటీ బెలూన్స్ ఈ డబ్బులకు ఎన్ని వస్తే అన్ని తీసుకురా అని చెప్పి పంపాడు.
అభిరామ్ హుటాహుటిన వెళ్లి ఇంకో యాభై పాకెట్లు తీసుకొని వచ్చాడు. యువకులందరూ కార్తీక్ చెప్పినట్టుగా, ఫంక్షన్ హాలు గేటు దగ్గర నిలబడి, అందరి చేత రెండేసి బెలూన్స్ ఊదిస్తున్నారు. రెండు బెలూన్స్ ఊదినవారి పేరు ఆ యువకులు ఒక చిట్టిలో రాసి పక్కకే ఉన్న హుండీలో వేస్తున్నారు. దానిపైన బంపర్ డ్రా అని రాసి ఉంది. అదేంటో కార్తీక్ కు తప్ప ఎవరికీ తెలియదు. చాలా మంది పిల్లలున్న వాళ్ళు బెలూన్స్ ఊదుతున్నారు, కొందరు పిల్లలకోసం కొన్ని తీసుకెళ్తున్నారు, ఇంకొందరు అసలు ఊదమంటూ లోపలికి వెళ్తున్నారు. కన్నె పిల్లలు మాత్రం ససేమిరా ఊదమంటూ తప్పించుకుంటున్నారు.
ఎంత మంది ఎన్ని రకాలుగా చెప్పినా కొందరు నడివయస్కులు, ఇదేం చోద్యం అనుకుంటూ లోనికి వెళ్తున్నారు. పేరంటానికి వచ్చిన వాళ్ళని మరీ బలవంతపెట్టడం కూడా బాగుండదని అనుకుని, ఆ యువకులు ఎవరినీ బలవంతం చేయడం లేదు. రాజస్తాన్ ఎడారుల్లో ఒయాసిస్సు లాగ డాక్టర్ శ్రీమన్నారాయణ తన కుటుంబంతో పాటు వచ్చాడు. ఆ యువకులు బెలూన్స్ చేతికిచ్చి ఊదుమంటే తను మెడిసిన్ చేస్తున్న రోజుల్లో వాళ్ళ ప్రొఫెసర్ చెప్పిన విషయం గుర్తుకు వచ్చి, ఈ పాప నామకరణమేమో గాని ఇన్ని వందలమందికి ఊపిరితిత్తులకు సంబంధించిన రోగాలు కొద్ది రోజులు దరిచేరవు, అసలు కన్నె పిల్లల బుగ్గలు బూరెల్లా ఊరడానికి ఇంత కంటే మంచి వ్యాయామం లేదు అని చెప్తుండగా డాక్టర్ మాటలు సరిగ్గా ఒక్క కన్నె పిల్ల చెవిన పడింది. అంతే, ఆ నోటా, ఈ నోటా ఫంక్షన్ హాల్ లో ఉన్న కన్నె పిల్లలందరి చెవుల్లో పడగానే, బెలూన్స్ ఊదదానికి అమ్మాయిలందరూ బారులు తీసారు. అభిరామ్ ఏమో, రెట్టించిన ఉత్సాహంతో డాక్టర్ని తీసుకొని ఒకరిద్దరు ముసలివాళ్ళు, ఒకరిద్దరు నడివయస్కులు ఉన్న దగ్గరికి తీసుకెళ్ళి డాక్టర్ నోటితో ఈ విషయాన్ని గుచ్చి గుచ్చి చెప్పించాడు. ఒక ముసలాయన, ఏరా అభిరామ్! మేము ఇప్పుడే ముసలివాళ్ళమేమి కాలేదు, బెలూన్స్ తీసుకొచ్చి మాతో ఊదించాలని లేదారా? అని అనగానే, హమ్మయ్య చేప గాలానికి పడ్డదని అనుకుంటూ అడిగిన వాళ్ళ దగ్గరికి అడగని వాళ్ళ దగ్గరికి బెలూన్స్ ఇవ్వడం మొదలుపెట్టాడు. డాక్టర్ వచ్చిన వేళావిశేషమేమిటో గాని అరగంటలో ఫంక్షన్ హాల్ మొత్తం రంగురంగుల బెలూన్స్ తో నిండిపోయింది. ప్రతి వయస్సువారికి ఏదో రకంగా ఈ వ్యాయామం ఉపయోగపడుతుండడం వలన కార్తీక్ ని కలిసిన వాళ్ళలో నీ కూతురు నామకరణం కలకాలం గుర్తుంటుంది అని కొందరు, అసలు నా మనమరాలి నామకరణం ఇంతకంటే ఘనంగా చేస్తానని ఇంకొందరు, అసలు బెలూన్స్ ఊది సంవత్సరాలు అయింది మా బుగ్గలు నొప్పి పెడుతుందని కొందరు, ఎవరికీ తోచిన విధంగా వారు పొగుడుతుంటే కార్తీక్, అంత నా కూతురు చేసుకున్న అదృష్టం అని సమాధానమిస్తూ, నామకరణానికి వచ్చిన వాళ్ళందరికి ధన్యవాదాలు చెపుతూ, అభిరామ్ కు మరియు మిగతా యువకులకు, డాక్టర్ కు ప్రత్యేకంగా కృతజ్ఞతలు చెప్పి నామకరణం చేసే దగ్గరికి వెళ్ళిపోయాడు.
యుక్తవయస్సు పిల్లలందరు అన్నీ సమకూర్చే పనుల్లో ఉన్నారు. అందరిలో కొంచెం పెద్ద వాడైన అభిరామ్ బెలూన్ పాకెట్లను తీసుకొచ్చాడు. పెద్ద పిల్లలందరూ బెలూన్స్ ఊదడానికి సన్నద్దం అవుతుంటే, కార్తీక్ ఎవ్వరూ కూడా బెలూన్స్ ఊదవద్దు అని వారించాడు. అందరు అదేంటి, ఇదేంటి అని, అసలు బెలూన్స్ ఉంటే ఎంత నిండుగా ఉంటుందని కొందరు, వచ్చిన పిల్లల్ని అదుపులో పెట్టాలంటే కనీసం బెలూన్స్ అన్నా ఉండాలిగా అని ఇంకొందరు ఇల్లంతా అయోమయంగా తయారయ్యింది. ఒక అరగంట రసాబాస తర్వాత, కార్తీక్ నేను ఖచ్చితంగా బెలూన్స్ కట్టిపిస్తాను నన్ను నమ్మండి అని గట్టిగా చెప్పేసరికి, అందరు కొద్దిగా చల్లబడి, ఎవరి పనుల్లోకి వారు వెళ్ళిపోయారు.
కార్తీక్, ఏడెనిమిది మంది యువకులని అభిరామ్ తో సహా దగ్గరికి పిలుచుకొని తను ఆ బెలూన్స్ ని ఎలా కట్టించాలో, వాటన్నింటిని ఎవరు ఊదుతారో, బెలూన్స్ అన్ని కట్టిన తర్వాత పనులేంటో చెప్పడం పూర్తి అవగానే, పక్కనే ఇవన్ని గమనిస్తున్న కార్తీక్ మామగారు, ఇదేంటి బాబూ? ఏదో నామకరణానికి వచ్చిన వారికి భోజనం పెట్టి పంపాలి కానీ ఇదేంటి వింతగా? అనగానే, అభిరామ్ అందుకొని, మామయ్య మీకేం తెలియదు మీరూరుకోండి, అన్నయ్య చెప్పినట్టు చేద్దాం, అందులో తప్పేముంది అని అంటే, కార్తీక్ కి పాపం వాళ్ళ మామగారికి అసలు విషయం చెబుతామని అనుకుంటాడు. మామయ్యా! మీ మనమరాలు గురించి మీకెంత పట్టింపు ఉందో, తండ్రిగా నాకు అంత కంటే ఎక్కువ ఉంది. ఈ నామకరణంలో మిమ్మల్ని ఎవరైనా మాట అంటే నన్నన్నట్టే కదా! ఈ పిల్లలందరు అన్ని బెలూన్స్ ఊదితే వాళ్ళ బుగ్గలు నొప్పిస్తాయి అంతే కాకుండా వాళ్ళు కేవలు బుగ్గలు ఊదుకుంటూనే రోజంతా కూర్చోవాలి వస్తుంది. వాళ్ళు అంతగా కష్టపడితే, సరిగ్గా అవి రెండు గంటలు కూడా ఉండవు, వచ్చిన పిల్లలందరు ఏదోలా పీకేసి ఆడుకుంటారు. దీని కంటే ఎక్కువగా నేను చెప్పేదేమిటంటే, అసలు మన ఊపిరితిత్తులని మనం పూర్తిస్థాయిలో వినియోగించడం లేదు, కేవలం ఇలా బెలూన్స్ ఊదడం వలన గాని, ప్రాణాయామ యోగలాంటి వాటి ద్వారానే సాధ్యం. యోగ చేసేంత సమయం కానీ, ఓపిక గాని చాలా మందికి లేదు. కానీ ఒక బెలూన్ ఊదడానికి కేవలం రెండు నిమిషాలు పడుతుంది అంతే. ఇలా ఊదితే మంచిది అని అందరికి చెబుతాము, ఊదడం, ఊదక పోవడం వాళ్ళ ఇష్టం. నేను కూడా ఎప్పటినుండో రోజుకొకసారైనా బెలూన్ ఊదితే బావుంటుందని అనుకుంటున్నాను కానీ ఆచరించలేక పోతున్నాను. నా కూతురు పుట్టిన సందర్బంగా ఏదో ఒకటి నా జీవితాంతం గుర్తుండేది చెయ్యాలనుకున్నాను, ఇది దానికి సరైన సమయం అని అనుకుంటున్నాను అని చెప్పగానే కార్తీక్ మామగారు రెండు వేయి రూపాయల నోట్లు అభిరామ్ కు ఇచ్చి మంచి క్వాలిటీ బెలూన్స్ ఈ డబ్బులకు ఎన్ని వస్తే అన్ని తీసుకురా అని చెప్పి పంపాడు.
అభిరామ్ హుటాహుటిన వెళ్లి ఇంకో యాభై పాకెట్లు తీసుకొని వచ్చాడు. యువకులందరూ కార్తీక్ చెప్పినట్టుగా, ఫంక్షన్ హాలు గేటు దగ్గర నిలబడి, అందరి చేత రెండేసి బెలూన్స్ ఊదిస్తున్నారు. రెండు బెలూన్స్ ఊదినవారి పేరు ఆ యువకులు ఒక చిట్టిలో రాసి పక్కకే ఉన్న హుండీలో వేస్తున్నారు. దానిపైన బంపర్ డ్రా అని రాసి ఉంది. అదేంటో కార్తీక్ కు తప్ప ఎవరికీ తెలియదు. చాలా మంది పిల్లలున్న వాళ్ళు బెలూన్స్ ఊదుతున్నారు, కొందరు పిల్లలకోసం కొన్ని తీసుకెళ్తున్నారు, ఇంకొందరు అసలు ఊదమంటూ లోపలికి వెళ్తున్నారు. కన్నె పిల్లలు మాత్రం ససేమిరా ఊదమంటూ తప్పించుకుంటున్నారు.
ఎంత మంది ఎన్ని రకాలుగా చెప్పినా కొందరు నడివయస్కులు, ఇదేం చోద్యం అనుకుంటూ లోనికి వెళ్తున్నారు. పేరంటానికి వచ్చిన వాళ్ళని మరీ బలవంతపెట్టడం కూడా బాగుండదని అనుకుని, ఆ యువకులు ఎవరినీ బలవంతం చేయడం లేదు. రాజస్తాన్ ఎడారుల్లో ఒయాసిస్సు లాగ డాక్టర్ శ్రీమన్నారాయణ తన కుటుంబంతో పాటు వచ్చాడు. ఆ యువకులు బెలూన్స్ చేతికిచ్చి ఊదుమంటే తను మెడిసిన్ చేస్తున్న రోజుల్లో వాళ్ళ ప్రొఫెసర్ చెప్పిన విషయం గుర్తుకు వచ్చి, ఈ పాప నామకరణమేమో గాని ఇన్ని వందలమందికి ఊపిరితిత్తులకు సంబంధించిన రోగాలు కొద్ది రోజులు దరిచేరవు, అసలు కన్నె పిల్లల బుగ్గలు బూరెల్లా ఊరడానికి ఇంత కంటే మంచి వ్యాయామం లేదు అని చెప్తుండగా డాక్టర్ మాటలు సరిగ్గా ఒక్క కన్నె పిల్ల చెవిన పడింది. అంతే, ఆ నోటా, ఈ నోటా ఫంక్షన్ హాల్ లో ఉన్న కన్నె పిల్లలందరి చెవుల్లో పడగానే, బెలూన్స్ ఊదదానికి అమ్మాయిలందరూ బారులు తీసారు. అభిరామ్ ఏమో, రెట్టించిన ఉత్సాహంతో డాక్టర్ని తీసుకొని ఒకరిద్దరు ముసలివాళ్ళు, ఒకరిద్దరు నడివయస్కులు ఉన్న దగ్గరికి తీసుకెళ్ళి డాక్టర్ నోటితో ఈ విషయాన్ని గుచ్చి గుచ్చి చెప్పించాడు. ఒక ముసలాయన, ఏరా అభిరామ్! మేము ఇప్పుడే ముసలివాళ్ళమేమి కాలేదు, బెలూన్స్ తీసుకొచ్చి మాతో ఊదించాలని లేదారా? అని అనగానే, హమ్మయ్య చేప గాలానికి పడ్డదని అనుకుంటూ అడిగిన వాళ్ళ దగ్గరికి అడగని వాళ్ళ దగ్గరికి బెలూన్స్ ఇవ్వడం మొదలుపెట్టాడు. డాక్టర్ వచ్చిన వేళావిశేషమేమిటో గాని అరగంటలో ఫంక్షన్ హాల్ మొత్తం రంగురంగుల బెలూన్స్ తో నిండిపోయింది. ప్రతి వయస్సువారికి ఏదో రకంగా ఈ వ్యాయామం ఉపయోగపడుతుండడం వలన కార్తీక్ ని కలిసిన వాళ్ళలో నీ కూతురు నామకరణం కలకాలం గుర్తుంటుంది అని కొందరు, అసలు నా మనమరాలి నామకరణం ఇంతకంటే ఘనంగా చేస్తానని ఇంకొందరు, అసలు బెలూన్స్ ఊది సంవత్సరాలు అయింది మా బుగ్గలు నొప్పి పెడుతుందని కొందరు, ఎవరికీ తోచిన విధంగా వారు పొగుడుతుంటే కార్తీక్, అంత నా కూతురు చేసుకున్న అదృష్టం అని సమాధానమిస్తూ, నామకరణానికి వచ్చిన వాళ్ళందరికి ధన్యవాదాలు చెపుతూ, అభిరామ్ కు మరియు మిగతా యువకులకు, డాక్టర్ కు ప్రత్యేకంగా కృతజ్ఞతలు చెప్పి నామకరణం చేసే దగ్గరికి వెళ్ళిపోయాడు.
